Hartvolgers Inspiratie Lifestyle

Verliefd op Ibiza!

Mijn grote liefde

Ik loop snel de luchthaven uit, ik ben opgewonden want zometeen zie ik HEM. Mijn grote liefde. Hoe zal hij er uit zien? Mijn hart gaat tekeer. En dan… geluiden om me heen verstommen en als in de film loop ik in slow motion naar hem toe. Mijn hart maakt een sprongetje als ik zie dat hij zo mooi is. En als ik hem aanraak…kippenvel! Ja, dit is hem. Hij en ik… gemaakt voor elkaar…

Ik ben op Ibiza en heb net kennis gemaakt met mijn partner in crime: een oude eend! Een droom die uit komt; met een eendje in mijn eentje over Ibiza cruisen. Ja, je hoort het goed. Ik ben hier alleen. Helemaal alleen.

druk druk druk

Je kent het wel. Grote hopen was, herstellende van een burn out, druk druk druk, rennen en vliegen en dan ook nog een leuke moeder/partner/dochter/zus/vriendin zijn. Na “zo’n” dag plof ik uitgeput op de bank … Op dat soort momenten wens ik wel eens (lees; heel vaak) dat ik op een mooi eiland zit … alleen. Helemaal alleen. Daarom. Ibiza.

En daar ga ik. Al rijdend over het eiland zie ik mezelf van bovenaf, net als in zo’n jaren 60 film. Hoor je het muziekje al?

Drie keer rijd ik langs mijn hotel voordat ik door heb dat ik daar moet zijn. Bij binnenkomst plof ik neer in de bar en krijg een overheerlijk wit wijntje aangeboden. Voor ik het weet zit ik gezellig te kletsen en vergeet ik even dat ik alleen ben.

helemaal alleen

En dan komt het grote moment. Voor het eerst in jaren ga ik alleen eten. Een beetje onwennig ga ik op het terras zitten. Ik heb mijn notitieblokje bij me om me te beschermen tegen het alleen zijn. De hele avond schrijf ik vanalles op. Ik moet echt wennen. Ik verschuil me achter een boekje. Doe eens normaal … Maar ik bedenk me dat het zeker wel 15 jaar geleden is dat ik echt alleen ergens naar toe ben geweest. Sjezus.

Ik ben de nacht doorgekomen. De avond ervoor vroeg naar bed gegaan en me echt wel tien keer afgevraagd waarom ik hier alleen op dit eiland zit … Maar vandaag lijkt alles anders. Ik word gewekt door de vogeltjes en de zon schijnt door mijn raam naar binnen. Ja. Laat die dag maar komen, ik heb er zin in!

Een rondje hardlopen dan maar. O, ja we zijn op Ibiza. Mijn rondje begint met een helling van zo’n 15%, een fijne warming up zeg maar. Bekaf kom ik boven, maar dan zie ik een vlak paadje. Nog net op tijd kan ik me behoeden voor een enorme valpartij. Er liggen duizenden stenen op dat paadje en ik kan er nog net een ontwijken die mij op mijn plaat wilde laten gaan. Na een half uurtje en een avontuur rijker kom ik weer bij het hotel.

no worries

Gelukkig mag ik nu weer op pad met mijn vriendje. Als ik hem start ben ik mijn avontuur van vanochtend en vooral van de avond daarvoor alweer vergeten … wauw wat een geluid. Overal waar ik rij kijken mensen naar mij en hem. Ik voel me een beroemdheid. Maar naast dat hij enorm mooi is, heeft hij ook een kalmerende uitwerking op me. Zodra ik in mijn eendje stap geniet ik van mijn vrijheid en tuf ik rustig over het eiland. No worries, geen haast. Zelfs als hij ermee op houdt op het drukste kruispunt van Ibiza blijf ik rustig.

En RUST is nou precies waar ik naar op zoek was. Al jaren wilde ik dit doen, maar door allerlei belemmerende overtuigingen kwam het er nooit van. Je kent het wel “Oei, dat kan ik echt niet maken tegenover mijn man en kids” Oei, kan ik nog wel alleen zijn” Oei, wat zal de buitenwereld er van denken”. Nou geloof mij. De buitenwereld blijft er altijd wat van denken. Ik heb een hoop opmerkingen gehad van “wauw, wat gaaf echt wat voor jou” tot “Hoezo?!?!? Je laat je kinderen toch niet alleen”. Nogmaals; de buitenwereld vindt er altijd wat van, positief of negatief. Dus vooral doen wat jou het beste lijkt. Lijkt mij zo.

daar bovenop die berg

Vandaag is het maar een klein stukje rijden. Ik heb afgesproken met Wouter en Laura. Het is tijd voor een yogasessie op een berg. Een andere droom van mij; yoga op een berg. Hoe makkelijk kan het zijn kun je nu denken, maar voor mij is het een overwinning dat ik hier nu sta. Een teken van echt kiezen voor mezelf en vooral houden van mezelf.

En op een berg is het. Mijn eendje redt de top nog maar net. Gelukkig is al het afzien en harde zwoegen de moeite waard. Wat een uitzicht! Wat een plek. Met twee ervaren yogi’s heb ik de sessie. Ik ben een beginner en dat is niet zo moeilijk te zien. Ik wring me in allerlei bochten en in de gekste posities. Van een afstandje moet ik erg om mezelf lachen. Misschien moesten zij ook wel om me lachen. hmmm. Maar mijn doel is bereikt. Hoe klein en wellicht in de ogen van anderen onbenullig dit doel ook is, het is me gelukt!

Ik ben er zelfs zo blij mee dat ik de volgende dag in mijn eentje in mijn eendje weer terug ga naar die prachtige plek. Ik ga zitten, mediteren. Vind ik fijn. Meditatie maakt me rustig, vrij en creatief. Ik hou ervan. Na een poosje open ik mijn ogen. Overmand door een onbeschrijfbaar gevoel begin ik te huilen. Heel hard. Alsof alles eindelijk eruit mag. Alle confrontaties van afgelopen jaar, alle ingehouden frustraties, alle onzekerheden … Het mag er allemaal uit daar bovenop die berg … Eindelijk.

vrijheid

Drie jassen lichter word ik de volgende dag wakker. Ik voel me fijn en toch ook weer niet. Vandaag is namelijk de dag dat ik afscheid ga nemen van mijn trouwe partner van de afgelopen dagen. Hij heeft me overal gebracht en staat symbool voor mijn vrijheid. Met het inleveren van de eend lijkt het een beetje of ik ook mijn vrijheid weer inlever, terug naar het normale leven. Maar gelukkig weet ik ondertussen beter. Het is maar wat je er zelf van maakt. Je hoeft niet in een eend rond te rijden om je vrij te voelen. En met dit inzicht vertrek ik weer naar Nederland. Blij dat ik mijn man en kindjes weer kan omarmen. Blij dat ik dit gedaan heb.

Check dit leuke filmpje …

 

Multipotentialite pur sang. Altijd veel ideeën, super leergierig en creatief. Ik zet deze superkrachten in om vrouwelijke ondernemers, dromers en hartvolgers te helpen hun dromen waar te maken. Daarnaast ben ik fotograaf, moeder, digital nomad, blogger, vlogger, inspirator ... kortom "multisparkled"!

Leave a Comment